Dzieci – jako najbliższa rodzina spadkodawcy – stoją na uprzywilejowanej pozycji, zarówno w kwestiach dziedziczenia, jak i opłat skarbowo-podatkowych. Przedstawiamy krótki poradnik dotyczący sposobów dziedziczenia, podziału spadku pomiędzy spadkobierców oraz ewentualnych problemów wynikających z dziedziczenia.

Spis treści:

Dziedziczenie nieruchomości na podstawie testamentu i ustawy

Testament, który jest rozporządzeniem majątku spadkodawcy na wypadek jego śmierci, może powoływać do dziedziczenia dowolną osobę (lub osoby), a dziedziczenie testamentowe ma pierwszeństwo przed dziedziczeniem ustawowym. Te dzieci zmarłego, które nie zostały wymienione w testamencie zachowują jednak prawo do zachowku, czyli części wartości spadku (co do zasady jest to ½), który przypadałby im w przypadku dziedziczenia na mocy ustawy.

Dziecko spadkodawcy może być także pozbawione prawa do spadku poprzez wydziedziczenie w testamencie. Może mieć to miejsce, jeśli spadkobierca:

  • nie wywiązuje się ze swoich powinności i obowiązków rodzinnych względem spadkodawcy;
  • dopuścił się przestępstwa względem spadkodawcy lub najbliższych mu osób;
  • postępuje w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, z czym spadkodawca się nie zgadza.

Wydziedziczenie powoduje, że prawo do zachowku przypada wtedy dzieciom wydziedziczonego, jeśli te nie zostały wymienione w testamencie.

Ustawową kolejność dziedziczenia opisuje natomiast księga czwarta Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z nią dzieci łącznie z małżonkiem są pierwsi w kolejności do spadku i co do zasady dziedziczą w równych częściach, z zastrzeżeniem, że małżonek (jeśli żyje) nie może otrzymać mniej niż 1/3 wartości spadku.

Dziedziczenie a wspólnota majątkowa

Jeśli małżeństwo miało wspólność majątkową, to po śmierci jednego małżonka połowa całego majątku automatycznie staje się własnością małżonka żyjącego i nie wchodzi ona do masy spadkowej. Dziedziczeniu podlega tylko pozostała część majątku i przypada małżonkowi oraz dzieciom spadkodawcy w określonych przez ustawę częściach.

Stwierdzenie nabycia spadku

Nabycie spadku potwierdza się w formie notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia lub – znacznie częściej – na drodze postępowania sądowego. Aby do tego doszło, należy złożyć stosowny wniosek do sądu rejonowego właściwego dla ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy. Sąd wezwie wtedy osoby powołane do dziedziczenia do odrzucenia lub przyjęcia spadku w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedzieli się o dziedziczeniu. Postępowanie kończy się wydaniem postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku określającym, kto i w jakich częściach dziedziczy. Stosowny dokument wydawany jest na wniosek osób uprawnionych.

Podatek od spadku

Zgodnie z prawem (Ustawa o podatku od spadków i darowizn) dzieci spadkodawcy nie muszą płacić podatku od spadku. Konieczne jest jednak zgłoszenie tego faktu właściwemu organowi podatkowemu w ciągu 6 dni od nabycia spadku. Jeśli spadkobierca dowie się o nabyciu spadku już po upływie tego terminu, powinien on zgłosić ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego w ciągu miesiąca od dnia, w którym się o tym dowiedział. Jeśli ta czynności zostanie zaniechana, spadkobierca musi odprowadzić podatek na zwykłych zasadach.

Długi otrzymane wraz z nieruchomością w spadku

Spadkobierca ma 6 miesięcy na podjęcie decyzji, co zrobi ze spadkiem. Zgodnie z prawem spadek może:

  • przyjąć wprost – spadkobierca ponosi wtedy odpowiedzialność za wszystkie długi spadkodawcy;
  • odrzucić –w takim przypadku spadkobierca jest całkowicie wyłączony z dziedziczenia;
  • odziedziczyć z dobrodziejstwem inwentarza – następuje, jeśli spadkobierca nie przyjmie ani nie odrzuci spadku w wymaganym terminie; wtedy odpowiada on za długi tylko do wysokości odziedziczonego majątku.

W każdym przypadku należy pamiętać, że odziedziczone długi mogą być egzekwowane na takiej samej zasadzie, jak od osoby, która ja zaciągnęła. W takiej sytuacji wierzyciel zachowuje wszystkie należne mu prawa.

Subskrybuj
Powiadom o
0
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments